„Aktualne zagadnienia budownictwa komunikacyjnego” XVII Seminarium Techniczne trwa od dziś (4 lutego) w Mikołajkach. Organizator: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Komunikacji RP Oddział w Białymstoku.
Największe seminarium naukowo-drogowe w regionie, a może nawet w Polsce – edycja `2026 w pigułce: 190 uczestników, sześć sesji referatowych, 27 prezentacji, czynny udział m.in. reprezentantów pięciu uczelni – przyjaciół z Politechnik: Białostockiej, Gdańskiej, Lubelskiej, Bydgoskiej i Świętokrzyskiej oraz Instytutu Badawczego Dróg i Mostów. To również wiele nowych nazwisk i palących problemów, jak ten związany z tematyką tegorocznego panelu dyskusyjnego czyli potrzebami środowiska i działaniami Ministerstwa Infrastruktury w zakresie aktualizacji przepisów organizacji ruchu drogowego panelem dyskusyjnym, a także: certyfikacji wykonawców zamówień publicznych i certyfikatów CPR2, innowacyjnych ekranów akustycznych z poużytkowych łopat turbin wiatrowych, zanieczyszczenia światłem drogowym, hałaśliwości nawierzchni drogowych, budowy trwałych dróg, ważenia pojazdów w ruchu, linii kolejowych w kontekście ochrony środowiska i bezpieczeństwa ruchu oraz nowych technologii geodezyjno-pomiarowych, AI, BIM. Seminarium adresowane jest głównie do sektora budownictwa komunikacyjnego i gromadzi każdorazowo niemal 200 uczestników: naukowców, projektantów, wykonawców, firmy branżowe, a także zarządców dróg i kolei. Jest znakomitą okazją do zdobycia nowej wiedzy, wymiany doświadczeń oraz zawarcia nowych znajomości i kontaktów biznesowych.
– Tegoroczna, 17 edycja Seminarium Technicznego SITK RP Oddział Białystok odbywa się po raz kolejny na terenie Warmii i Mazur – mówił Marek Motylewicz. – Jest to więc okazja do dalszej dyskusji w temacie dróg łączących województwa: podlaskie i warmińsko-mazurskie, czyli obszar płn.-wsch. Polski, gdzie szczególną uwagę przykładamy do bezpieczeństwa infrastruktury i ochrony środowiska. O ważności tych problemów świadczy zaangażowanie w nasze Seminarium Krajowej Sekcji Drogowej SITK. Jak co roku istotną rolę w układ programu wniósł profesor Władysław Gardziejczyk, koordynator programowy Seminarium z Politechniki Białostockiej. Możemy też zawsze liczyć na naszych stałych partnerów: GDDKiA O/Białystok, PZDW oraz Zarząd Dróg Miejskich w Białymstoku. Możemy też liczyć na naszych wspaniałych patronów – dwanaście firm, które wsparły organizację tegorocznego Seminarium oraz pięciu patronów medialnych, w tym portal Podlaskiej OIIB „Budownictwo i Architektura Podlasia”. Dziękujemy! Życzę Państwu owocnego czasu na Seminarium, zdobycia nowej przydatnej wiedzy, a także miłych spotkań i rozmów.
– Na wstępie, jako przedstawiciel władz samorządu zawodowego inżynierów budownictwa, organu ustawowo nadrzędnego, chciałbym przekazać koleżankom i kolegom drogowcom najnowszą – mam nadzieję – dobrą informację, dotyczącą naszego środowiska – mówił Krzysztof Ciuńczyk. – Otóż udało nam się dopiąć sprawy, dotyczące infrastruktury na terenach zamkniętych obszarów kolejowych. Chodzi o kwestie uzgadniania projektów. W połowie stycznia otrzymaliśmy z Ministerstwa Infrastruktury pismo, wskazujące na to, że po wielu latach nastąpiła w końcu rewolucja w funkcjonowaniu narad koordynacyjnych na terenach PKP. Powinno to znacznie przyspieszyć sprawy związane z projektowaniem oraz dodatkowo będzie można to wszystko załatwić w tzw. jednym okienku. System, który to zapewnia nazywa się SMOK. Zobaczymy jak będzie działał w praktyce. Ogłosiliśmy na naszych mediach społecznościowych coś w rodzaju konkursu, a właściwie prośbę do koleżanek i kolegów: kto pierwszy przejdzie tę procedurę, otrzyma upominek, ale w zamian będzie musiał się podzielić informacją jak to wyglądało. Natomiast co do seminarium. Jest to wspaniałe miejsce wymiany wiedzy i spostrzeżeń. Seminarium, które pokazuje trendy i możliwości w inwestycjach, pokazuje co się zmienia w naszym regionie, ale nie tylko regionie, bo mowa jest również o drogach wchodzących na teren Podlasia. Jeżeli chodzi o organizatorów, to powtarzam to z roku na rok, jestem pełen podziwu dla determinacji i radości wkładanych w to co robią. Życzę z całego serca tak samo owocnych seminariów w następnych latach.
Od wczesnego popołudnia Hotel Robert’s Port Lake Resort & SPA w Starych Sadach koło Mikołajek zapełniał się gośćmi. Niemal punktualnie z zachodem słońca merytoryczną część spotkania, jak co roku, zaczął cykl prelekcji na temat rozwoju sieci drogowej i kolejowej w Polsce północno-wschodniej. Przewodniczyli mu: Władysław Gardziejczyk i Marek Motylewicz.
O inwestycjach i planach rozwoju dróg krajowych na obszarze województwa podlaskiego rozmawiam z Wojciechem Borzuchowskim, dyrektorem GDDKiA Oddział Białystok.
– Zacznę od tematów minionego roku. Tak więc… Zakończyliśmy realizację całej trasy S61, zwanej Via Baltica. Jest to droga o długości 213 km, a złożyło się na nią 14 odcinków realizacyjnych, z czego trzy realizował olsztyński Oddział GDDKiA, a pozostałe my. Ostatnim kontraktem w ciągu tej trasy była północna część obwodnicy Łomży, czyli odcinek Łomża Zachód – węzeł Kolno. Ciekawostką tego zadania była budowa przeprawy mostowej przez rozlewiska Narwi o długości 1.205 m. Na tę chwilę jest to największa inwestycja mostowa w płn.-wsch. Polsce. Dodam, że całość przeprawy jest wykonana w trzech różnych technologiach: metodą nasuwania podłużnego (16 przęseł o długości 664 m), metodą nawisową (cztery przęsła w części nurtowej mostu o długości 458 m) i na rusztowaniach stacjonarnych (dwa przęsła o długości 83 m). Jako ciekawostkę przekażę, iż realizacja mostu wymagała wbudowania: prawie 50 km kabli sprężających, użycia ponad 40 tys. m3 betonu konstrukcyjnego, to jest ponad 5 tys. szt. „gruszek”, ponad 6 tys. ton stali zbrojeniowej i wykonania 1.917 pali fundamentowych.
Chcę podkreślić, że węzeł Podborze w Ostrowi Mazowieckiej tzw. węzeł rozplotowy trasy S61 w kierunku Suwałk, Budziska i granicy z Litwą i S8 – został zaprojektowany w taki sposób, że wyłączenie z ósemki (jadąc w kierunku Białegostoku i Suwałk) jest dwupasowe, bardzo swobodne. Generalny pomiar ruchu, który prowadziliśmy w 2025 r. (to był to rok generalnego pomiaru ruchu, wykonywanego co pięć lat) wskazuje, że znaczna część pojazdów przemieszczających się do granicy, która uprzednio odbywała się głównie trasą numer osiem przez Białystok i Augustów, przeniosła się teraz na drogę S61.
Ostatni fragment został oddany do użytkowania 2 października 2025 r. Rok wcześniej, oddaliśmy do użytku jedną jezdnię na nowym moście i wprowadziliśmy na niej czasowy ruch dwukierunkowy. To był moment, od którego Łomża „odetchnęła”, gdyż znikł z miasta ruch tranzytowy.
Drugim, bardzo istotnym przedsięwzięciem, jest budowa trasy S19, która w znacznej części swojego przebiegu stanowi realizację szlaku Via Carpatia – drogi łączącej Europę południową i kraje nadbałtyckie. Jeśli chodzi o Podlasie, to obejmuje ona 182,3 km trasy. Podzieliliśmy go na 13 odcinków realizacyjnych plus czternasty – odcinek towarzyszący, którym jest obwodnica Bielska Podlaskiego w ciągu drogi 66. Mówiąc bardziej obrazowo jest to włączenie do nowej obwodnicy dróg z: Wysokiego Mazowieckiego, Zambrowa i Bielska Podlaskiego. 31 października oddaliśmy do użytku trzy kontrakty (łączna długość 21 km), dwa z nich są bezpośrednio połączone i stanowią, szeroko pojętą, obwodnicę Bielska Podlaskiego. Dodatkowo 31 grudnia udało się nam, bo chodziło głównie o warunki pogodowe, oddać 9 km odcinek S19 Kuźnica-Sokółka.
Oprócz tego, w ramach programu „Sto obwodnic”, które w ramach Podlasia obejmuje pięć zadań, oddaliśmy do użytkowania dwa obwodnice w ciągu drogi krajowej numer osiem: Sztabina (ok. 5 km) i Suchowoli (15 km). Obwodnica Suchowoli pozwala na obejście aż siedmiu miejscowości, co bardzo ułatwiło ruch na tej trasie. Warte przypomnienia są liczby pokazujące obciążenie tych miejscowości ruchem. W 2000 r. było to 3.967 pojazdów na dobę, czyli ok. 1,4 mln ciężkich pojazdów rocznie. Natomiast z technicznych ciekawostek, warte podkreślenia jest to, że projektując rozwiązania dla tych obwodnic, które, póki co są jednojezdniowe, przyjęliśmy takie przekroje konstrukcji, które odpowiadają wymogom drogi ekspresowej. Ogólnie mówiąc, znacząco skrócił się czas jazdy i komfort podróży do Suwałk.
Zakończenie powyższych realizacji: trzech odcinków dziewiętnastki plus dwóch obwodnic sprawiło, nasz Oddział znalazł się w 2025 r. na trzecim miejscu w skali kraju pod względem ilości oddanych odcinków nowych dróg ekspresowych.
Natomiast co chcemy oddać do użytku w tym roku? Rok 2026 to – przede wszystkim – kontynuacja budowy „dziewiętnastki: ponieważ na przełomie września października planujemy oddać odcinek Białystok zachód – Dobrzyniewo – Krynice (10,2 km). A dodatkowo, w części południowej S19, chcemy zakończyć trzy odcinki kontraktu. Jadąc od strony Białegostoku będą to: Deniski-Haćki (6,5 km, czerwiec), Boćki-Malewice (czerwiec) i Malewice-Chlebczyn (czwarty kwartał) – oba o łącznej długości 41 km. Natomiast w trakcie przygotowania jest odcinek w północnej części drogi od Czarnej Białostockiej do węzła Dobrzyniewo.
Mamy podpisaną umowę na budowę dodatkowego węzła Dobrzyniewo Północ (powstał na wnioski społeczne). Przygotowujemy się do podniesienia parametrów drogi S16 Ogrodniki-Augustów, podzielonej na dwa zadania do realizacji w latach 2028-30. I jeszcze z prac przygotowawczych wymienię obwodnice Białobrzegów i Zambrowa. Trwa proces projektowy obwodnicy Kolna.
***
W podobny sposób realizacje na terenie województwa warmińsko-mazurskiego scharakteryzował przedstawiciel GDDKiA Oddział Olsztyn – Jarosław Kaczor, zastępca dyrektora Oddziału.
Następnie przyszedł czas na rozwój dróg wojewódzkich na Podlasiu. Ten temat omówił Krzysztof Barbachowski, dyrektor Podlaskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Białymstoku. Skupił się na podsumowaniu lat 2024-2026, głównie ze względu na to, że umowy na poszczególne projekty były podpisywane w 2024 r. i niektóre realizacje nadal trwają.
– Na początek ilości kilometrów dróg wojewódzkich, bo na przestrzeni lat się zmieniają – zaczął. – W 2015 r. mieliśmy 1189 km, a rok 2025 zamknęliśmy 1456,173 km. Skąd te wzrosty? GDDKiA budując eski „oddaje” nam stare przebiegi dróg krajowych przebiegu, które z mocy ustawy stają się drogami wojewódzkimi. I w ten sposób sieć nam się rozrasta.
Przechodząc do inwestycji 2024-2026. Zacznę od źródeł finansowania, których mamy kilka. Po pierwsze jest to budżet województwa – w omawianym okresie otrzymaliśmy wsparcie w wysokości ponad 433 mln zł, Fundusze Europejskie dla Podlaskiego „Program 2021-2027” – ponad 423 mln zł, Fundusze Europejskie Polski Wschodniej – ponad 423 mln zł, Rządowy Fundusz Rozwoju Dróg – ponad 219 mln zł, Rządowy Fundusz „Polski Ład” Program inwestycji Strategicznych – ponad 65 mln zł i budżet państwa – 15 mln zł. Jak wyglądało wykorzystanie tych kwot? W roku 2024 – 287 mln zł, w 2025 r. – ponad 763 mln zł i plan wydatków na ten rok, to inwestycji zakontraktowanych jest ponad 540 mln zł. Na przestrzeni tych trzech lat PZDW zrealizuje inwestycje na poziomie ok. 1,6 mld zł.
Co za te pieniądze powstało i powstaje nadal. Wymienię kilka przykładowych największych inwestycji: ul. Raginisa w Białymstoku – 1,3 km, obwodnica Sokół w ciągu drogi wojewódzkiej 678 – 4,14 km, DW 668 ul. Przytulska w Jedwabnem – dwa etapy – 1,22 km, DW 689 Bielsk Podlaski-Hajnówka – 24,5 km, DW 677 Konarzyce-Śniadowo – 4,4 km, DW 647 obwodnica Kolna – 5,6 km, DW 690 ul. Szkolna w Czyżewie – 0,9 km, DW 672 w miejscowości Płaska – 1,99 km, DW 681 ul. Sienkiewicza w Brańsku – 0,28 km i DW 690 obwodnica Ciechanowca 8,88 km. Zwrócę jeszcze uwagę na trzy główne zadania z tematu drogi dla rowerów i pieszych. Są to: droga dla rowerów z kładka nad Kanałem Augustowskim w miejscowości Augustów (DW 664), Supraśl – Podsokołda (DW 676), gdzie właśnie teraz zaczynamy prace oraz mamy podpisaną umowę na odcinek Zbójna – Nowogród (DW 645).
Największe inwestycje, jeśli chodzi o środki finansowe to: DW 679 Łomża-Mężenin – 26,77 km, DW 687 i 688 Zwodzieckie-Tarnopol-Siemianówka – 25,1 km i – absolutne podium – drogi 681, 682 i 678 Łapy-Roszki Wodźki-Wysokie Mazowieckie – 25,3 km.
Reasumując: za pozyskane środki 1,6 mld zł uda się przebudować 130,36 km dróg do klasy G, choć należy zauważyć, że mosty i estakady to niespełna 2 km, a ponad 103 km stanowią drogi dla rowerów i pieszych.
Dyskusję miały wzbogacić tematy inwestycyjne PKP Polskich Linii Kolejowych S.A. na terenie Polski północno-wschodniej, ale z racji na trudność w dotarciu przedstawicieli spółki, tę prezentację przesunięto na piątek. A po krótkiej przerwie odbył się panel dyskusyjny.
– Pierwszego dnia, oprócz wystąpień dyrektorów Oddziałów Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, Podlaskiego Zarządu Dróg Wojewódzkich i PKP PLK nt. planów inwestycyjnych i ich realizacji, zaplanowaliśmy bardzo ciekawy i ważny panel dyskusyjny pt. „Wzorce i standardy w organizacji ruchu drogowego – nowe przepisy dla znaków i sygnałów drogowych” – mówi Marek Motylewicz. – Wzięli w nim udział reprezentanci Ministerstwa Infrastruktury oraz jednostek opracowujących nowe wytyczne, w tym kilku członków SITK biorących również czynny udział w tych pracach. Panel ten dotyczy aktualnych potrzeb środowiska i działań w zakresie aktualizacji przepisów organizacji ruchu drogowego. Moderatorem był Marek Żmijan z GDDKiA O/Lublin i Katarzyna Kwiecień z Instytutu Badawczego Dróg i Mostów
Moderatorem dyskusji był Marek Żmijan z GDDKiA O/Lublin i Katarzyna Kwiecień z Instytutu Badawczego Dróg i Mostów. Jako paneliści zasiedli: Janusz Bohatkiewicz – IBDiM, Grzegorz Kuczaj – Ministerstwo Infrastruktury – Departament Dróg Publicznych, Marcin Dębiński – Politechnika Lubelska, Damian Iwanowicz – Politechnika Bydgoska oraz Marzenna Dubowska z Zarządu Dróg Miejskich UM Białystok.
– Wprowadzenie zmian w przepisach dotyczących oznakowania pionowego powinno, przede wszystkim, dostosować przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach do aktualnie obowiązujących przepisów w ustawie o drogach publicznych oraz przepisach techniczno-budowlanych dotyczących dróg publicznych oraz Prawo o ruchu drogowym, a także uwzględniać nowe uwarunkowania i potrzeby, wynikające ze zmian środków transportu (hulajnogi, wymiary samochodów). W zakresie oznakowania pionowego należy ww. rozporządzenie zmodyfikować pod kątem stosowania znaków i urządzeń bezpieczeństwa ruchu (aktualnym kryterium stosowania znaków drogowych pionowych jest droga twarda i droga gruntowa). Doprecyzowania wymaga także zastosowanie m.in. znaków pionowych do dróg publicznych, dróg bez kategorii, dróg gruntowych np. A-5 „skrzyżowanie dróg” „stosuje się przed skrzyżowaniem dróg, z których żadnej nie nadano pierwszeństwa”. Znak ten obecnie dotyczy wyłącznie skrzyżowań, niemniej jednak na terenie miast dużo jest połączeń dróg publicznych, dróg wewnętrznych i dróg bez kategorii, które nie są skrzyżowaniami, a niekiedy zachodzi konieczność ustawienia przedmiotowego znaku.
Wprowadzenie zmian powinno dotyczyć także oznakowania poziomego. Np. aktualne wymiary miejsc postojowych nie są dostosowane do szerokości czy długości nowoprodukowanych samochodów, np. typu SUV. Powinno pojawić się także oznakowanie poziome na jezdni symbolizujące możliwość jej przekraczania w ciągu drogi dla pieszych i rowerów z zachowaniem szerokości tej drogi tj. 3 m.
W zakresie przepisów dotyczących urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, powinna być m.in. doprecyzowana sekcja stosowania progów zwalniających. W szczególności w kwestii umieszczania bliżej niż 25 m od najbliższej części wiaduktu lub innej konstrukcji nośnej. Oczekujemy także zmodyfikowania zasad, dotyczących umieszczenia i wymiarów tablicy U-9a/b „do oznaczania ograniczeń skrajni poziomej” – niekiedy szerokość tablicy jest większa od oznaczanej przeszkody, co w takiej sytuacji uniemożliwia jej prawidłowe i efektywne umieszczenie.
W zakresie wprowadzenia nowych znaków drogowych, analizy i zmian wymagają strefy uspokojonego ruchu – to ulice objęte ograniczeniem do wskazanej prędkości. Powinno być umożliwione stosowanie znaków strefowych tj. B-43 , dla znaków B-5 czy A-5. Nowe znaki strefowe powinny przyczynić się do zmniejszenia ilości oznakowania i konieczności powtarzania znaków za skrzyżowaniem.
Dodatkowo, należy rozważyć rozszerzenie możliwości stosowania znaku D-48 „zmiana pierwszeństwa”, który uprzedza o mającej nastąpić lub niedawno wprowadzonej zmianie obowiązujących dotychczas zasad pierwszeństwa na najbliższym skrzyżowaniu, bądź stworzenie nowego, np. niebieskie tło z napisem „zmiana organizacji ruchu” ze znakiem A-30.
Nowelizacja przepisów, dotycząca oznakowania dróg, z pewnością jest potrzebna. W szczególności ta obejmująca zasady stosowania oznakowań. Jednak przy obecnej ilości znaków drogowych, które są wymagane przepisami, do umieszczenia na drodze (w szczególności na terenach zurbanizowanych) wprowadzenie nowych i dodatkowych znaków powinno iść w parze z redukcją obecnego katalogu znaków drogowych i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, których umieszczenie na drogach zamiast poprawiać zasady ruchu, prowadzi do rozproszenia i niezrozumienia ich znaczenia przez uczestników ruchu (z uwagi na dużą ich ilość i zagęszczenie).
Zwieńczeniem dnia była uroczysta kolacja, a podczas niej niespodzianka artystyczna.
Kiedy artyści opuścili parkiet, zajęliśmy go my. A w kolejnych dwóch dniach na uczestników czekają liczne referaty techniczne dotyczące: problemów ochrony środowiska w budownictwie komunikacyjnym; aktualnych spostrzeżeń inwestorów, wykonawców i producentów dotyczących dzisiejszych problemów budownictwa drogowego; technologii materiałów i nawierzchni drogowych; zagadnień geotechniki i innych.
Następnego dnia (5 lutego, czwartek) będzie okazja, by wysłuchać następujących wystąpień:
* Sesja II. Wybrane problemy środowiskowe w budownictwie komunikacyjnym:
– Metoda kontrolowanego przejazdu w ocenie hałaśliwości nawierzchni drogowych – Władysław Gardziejczyk i Marek Motylewicz – Politechnika Białostocka;
– Ekrany akustyczne z poużytkowych łopat turbin wiatrowych – Mirosław Broniewicz i Filip Broniewicz – Politechnika Białostocka;
– Zanieczyszczenie światłem drogowym – Maciej Zajkowski – Politechnika Białostocka;
– Hybrydowe modelowanie współczynnika luminancji mieszanek mineralno-asfaltowych z wykorzystaniem technik regresji i data mining – Grzegorz Mazurek – Politechnika Świętokrzyska.
* Sesja III: Budownictwo drogowe – spojrzenie inwestorów, wykonawców i producentów:
– Jak budować trwałe drogi – Zbigniew Tabor – dDyrektor Zarządu Dróg Wojewódzkich w Katowicach;
– Projektowanie mieszanek mineralno-asfaltowych – studium przypadku przejścia trasy Via Baltica przez granicę PL/LT (S61/A5) – Piotr Miduch – Trakcja S.A;
– Technologie produkcji mieszanek mineralno-asfaltowych z udziałem granulatu asfaltowego do 60% i do 100% – Rafał Zając – Ammann Polska;
– Przekraczanie dużych przepraw rzecznych – doświadczenia inwestora i wykonawcy – Dorota Gawryluk – GDDKiA Oddział Białystok;
– CPR2 – nowe wymagania środowiskowe dla wyrobów budowlanych a obowiązki, ryzyka i możliwości producentów – Karolina Otta Ptach – Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A.
* Sesja IV. Technologia materiałów i nawierzchni drogowych:
– Asfalty wysokomodyfikowane HIMA – czego dowiedzieliśmy się po dziesięciou latach od wprowadzenia na rynek? – Wiktoria Baranowska i Wojciech Sorociak – Orlen Asfalt;
– Mieszanki mineralno-asfaltowe o nieciągłym uziarnieniu (MNU) do utrzymania dróg i cichych nawierzchni – Krzysztof Błażejowski;
– Praktyczne aspekty stosowania kompozytów do wzmacniania warstw asfaltowych nawierzchni – Michał Gołos – Tensar Polska;
– Wpływ rodzaju modyfikatora na właściwości betonu asfaltowego z emulsją asfaltową – Maciej Krasowski, Przemysław Buczyński i Grzegorz Mazurek – Politechnika Świętokrzyska.
* Sesja V. Zagadnienia geotechniki oraz inne problemy infrastrukturalne:
– Georuszty wielokształtne Tensar InterAx™ – Innowacyjne rozwiązania w budownictwie drogowym – Agnieszka Kuleszewicz – Tensar Polska.
– Metoda konsolidacji statycznej jako ekonomiczna alternatywa realizacji w skomplikowanych warunkach gruntowo-wodnych – doświadczenia z realizacji – Michał Pilch – Przedsiębiorstwo Realizacyjne „Inora”;
– Hydroizolacje, nawierzchnie mostowe i szczelność konstrukcji jako realny czynnik kosztów cyklu życia drogi – Lilianna Chołuj – Nexler.
– Ważenie pojazdów w ruchu – nowa perspektywa poprawy jakości wyników – Dawid Ryś – Politechnika Gdańska;
– Linie kolejowe – aktualne wyzwania w obszarze ochrony środowiska – Ewa Makosz – dyrektor Biura Ochrony Środowiska, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A.
Na ostatni dzień (6 lutego, piątek) zaplanowane są kolejne tematy:
* Sesja VI. Inne zagadnienia ogólnotechniczne:
– Certyfikacja Wykonawców Zamówień Publicznych – r(e)wolucja? – Karolina Otta Ptach – Polskie Centrum Badań i Certyfikacji S.A.;
– Technologie zwiększające jakość, usprawniające procesy i obniżające koszty inwestycji drogowych – Michał Pelc – Leica Geosystems;
– Rozwiązania w zakresie wzmocnień nawierzchni asfaltowych – Robert Świątek – S&P Polska;
– Porr na BIMowych torach KDP – Artur Krygier i Grzegorz Wojsław – Porr S.A.;
– Działania PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. poprawiające bezpieczeństwo na przejazdach drogowo-kolejowych – Krzysztof Wałdowski – dyrektor Zakładu Linii Kolejowych w Olsztynie, PKP Polskie Linie Kolejowe S.A
Stałym punktem Seminarium są również prezentacje firm partnerskich. Organizatorzy zapewniają uczestnikom miły pobyt, urozmaicając program niespodziankami artystycznymi, a odbywające się wieczorami uroczyste kolacje sprzyjają cennym kontaktom biznesowym.
***
I na koniec lista wdzięczności (uśmiech). Współpraca przy organizacji Seminarium: Instytut Inżynierii Lądowej Wydziału Budownictwa i Nauk o Środowisku Politechniki Białostockiej, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad O/Białystok, Podlaski Zarząd Dróg Wojewódzkich w Białymstoku, Zarząd Dróg Miejskich przy Urzędzie Miejskim w Białymstoku, Krajowa Sekcja Drogowa SITK RP. Komitet organizacyjny: Marek Motylewicz – przewodniczący, prezes SITK RP O/Białystok oraz: Krzysztof Gleba-Zawadzki, Lidia Kasprzak, Hanna Kołodziej, Łukasz Klebus, Natalia Piekarska, Piotr Żabicki, Paulina Imbiorkiewicz, Krzysztof Neczyperowicz, Wojciech Grzybowski, Ewa Korzuń, Miłosz Milewski, Maria Gawryluk, Jerzy Mietliński, , Katarzyna Waszewska, Wojciech Mruczek, Piotr Jan Osa, Elżbieta Wyszkowska i Bartosz Ignatowski. Za miłe ugoszczenie dziękujemy „załodze” Hotelu Robert’s Port Lake Resort & SPA w Mikołajkach. Gratulujemy kolejnego wspaniałego wydarzenia, dziękujemy za wkład pracy i wspólnie spędzony czas. Do zobaczenia za rok.
Tekst i zdjęcia: Barbara Klem
